Пайшла з жыцця Святлана Канстанцінаўна Гальдадэ, якая ў пачатку 1990-х гадоў узначальвала Гомельскі гарадскі Савет і выканаўчы камітэт у складаны пераходны перыяд для Беларусі і яе другога па велічыні горада.
Святлана Гальдадэ была фігурай не толькі адміністрацыйнай, але і культурна-палітычнай. У тую эпоху, калі сацыяльна-эканамічныя катаклізмы здараліся ледзь не штодня — ад дэфіцыту асноўных тавараў да рэформаў — яе лідарства ў гарвыканкаме і ў Савеце адыгрывалі важную ролю ў захаванні парадку і спробах рэформаў. Менавіта пад яе кіраўніцтвам у гарадскіх структурах намаганні па дэмакратызацыі мясцовага самакіравання сталі адным з істотных напрамкаў, якія падтрымлівалі шэрагі прадстаўнікоў грамадскасці і моладзі, якія імкнуліся да больш адкрытай і адказнай улады.
Святлана Канстанцінаўна таксама падтрымлівала развіццё мясцовых СМІ і культурніцкіх ініцыятыў, што ў той час спрыяла большай інфармаванасці і актыўнасці гараджан. Яе дзеянні ўключалі падтрымку беларусізацыі грамадскага жыцця Гомеля — пашырэнне выкарыстання беларускай мовы ў афіцыйных і культурніцкіх прасторах горада, што было важным крокам да ўмацавання нацыянальнай ідэнтычнасці ў трансфармацыйны этап пасля распаду Савецкага Саюза.
Палітык Віктар Карнеенка так згадвае Святлану Гальдадэ ў сваім фэйсбуку: “Лёс вызначыў так, што я тры гады працаваў пад яе началам у якасці намесніка. Нас выбраў нялегкі час, калі сацыяльна-эканамічныя катаклізмы здаралісь што не дзень. То раптоўна знікаў тытунь, то цукар, то ўсё разам. Алею ў агонь падлівала старая наменклатура, якая, па мойму, так і не ўспрыняла Святлану Канстанцінаўну за роўную сабе. Але падтрымкай быў гарадскі Савет, адзіны прадстаўнічы орган улады ў Беларусі, дзе антыкамуністычныя сілы мелі большасць. Апошні раз у будынку Гомельскага гарвыканкаму мне прышлося пабывать у 2018, калі спатрэбілася даведка для афармлення пенсіі. За менш чым гадзіну да мяне падышлі пяць супрацоўнікаў з прыкладна аднымі словамі. Паводле іх, праца ва ўладзе пад кіраўніцтвам Гальдадэ была самым лепшым і запамінальным для іх часам ва ўладзе. Запомніліся на ўсё жыццё і мне тыя тры гады. Бывай, Святлана Канстанцінаўна. Дзякуй за палітычныя і жыццёвыя ўрокі. Самыя шчырыя спачуванні мужу Віктару Антонавічу, сыну, унучцы, ўсім родным і блізкім, сябрам”.
Рэдакцыя Штодня выказвае шчырыя спачуванні родным Святланы Гальдадэ.
