У пойменных вадаёмах Сожа на Гомельшчыне і Магілёўшчыне выявілі невялікую папуляцыю хахулі. Пра знаходку паведамляе фэйсбук-паблік “Дзікая прырода ў сэрцы”. У 1993 годзе гэты від выключылі з Чырвонай кнігі Беларусі як зніклы на тэрыторыі краіны.
Рэліктавы від Хахуля, які лічыўся зніклым у Беларусі. Фота: Klaus Rudloff, CC BY 4.0 Wikimedia Commons
Вадаёмы абследавала вядучая навуковая супрацоўніца НПЦ НАН Беларусі па біярэсурсах Ірына Крышчук разам з заолагамі Марыяй і Аляксандрам Ануфрэнямі — спецыялістамі па хахулі з Окскага біясфернага запаведніка ў Расіі.
Паводле паведамлення, прысутнасць жывёлы вызначылі па слядах яе жыццядзейнасці, у прыватнасці — характэрна разгрызеных ракавінах прэснаводных малюскаў. Убачыць саму хахулю складана: яна вядзе пераважна водны лад жыцця. Гістарычныя звесткі пра знаходкі хахулі ў Беларусі адносяцца да пачатку ХХ стагоддзя, калі яе фіксавалі ў басейне Дняпра. Дакладная дата апошняй пацверджанай рэгістрацыі перад цяперашняй знаходкай патрабуе ўдакладнення.
Як распазнаць прысутнасць хахулі
Аўтары паведамлення просяць жыхароў басейна Сожа звяртаць увагу на наступныя прыкметы:
-
Падводныя баразёнкі шырынёй 12–15 сантыметраў, якія цягнуцца па дне ад падводнага ўваходу ў нару.
-
Сцежкі дробных бурбалак паветра пад лёдам, якія ідуць упоперак старыцы, а не ўздоўж берага, як у андатры.
-
Рэшткі малюскаў на карчагах — купкі ракавін бруханогіх малюскаў з характэрна разгрызеным вусцем альбо цэлыя, але пустыя створкі двухстворкавых малюскаў.
-
Сляды на вільготным прыбярэжным глеі. Заднія лапы хахулі значна большыя за пярэднія, пальцы злучаныя плавальнымі перапонкамі. Паміж адбіткамі можа заставацца след хваста, сплюшчанага з бакоў.
Пра падобныя знаходкі просяць паведамляць пабліку “Дзікая прырода ў сэрцы” або ў НПЦ НАН Беларусі па біярэсурсах. Гэта дапаможа вызначыць месцы пражывання рэдкай жывёлы і абгрунтаваць неабходнасць іх аховы.